“ Kırım’da çok arkadaşım vardı.. dedem de oradaydı. Ancak buraya taşındıktan sonra kendimi daha çok özgür hissettim.” Bu sözler Rus işgalinin ardından Kırım‘ı terk etmek zorunda kalan 9 yaşındaki küçük piyanist kız Hristinka’ya ait. Küçük kızın ailesi, Rusya vatandaşlığı almayı reddetti. Simferopol’da bulunan apartmanlarını çabucak satarak başkent Kiev’de bir daire aldı.
Annesi Natalia Mikaylişenko: “Tabii ki çok sayıda mülteci var. Kaç kişi gerçekten yardım alıyor? Bazı insanlara bakım evleri ve sanatoryumlar teklif edildi. Benim kocam ciddi bir insan. Kocam ülkenin bizim yük olamayacağımız bir durumda olduğunu düşündü ve yapabileceğimizi yapalım dedik.” ifadeleriyle başlarının çarelerine baktıklarını söyledi.
Mültecilerin sadece bir kısmı kendi başlarına yerleşebildi. Devletse sığınmacıların yüzde 20 veya 25’ine apartman sağlayabildi.
İnsan hakları savunucusu Olha Skripnik, Rada’dan 20 Ekim’de geçen, evlerini terk eden insanların haklarını koruyan kanunu hazırlayanlardan biri.
