Dr. Lütfü Şahsuvaroğlu, şehir ve hafıza arasındaki kopmaz bağı ele aldığı yazısında; şehirlerin mimari yapılarından sokak isimlerine kadar her unsurun toplumsal belleğin bir parçası olduğunu vurgular. Petersburg örneği üzerinden edebiyatın şehirleri nasıl ebedileştirdiğini anlatırken, Türkiye’deki şehirleşme politikalarını eleştirir. Özellikle kontrolsüz sanayileşme, TOKİ yapılaşması, madencilik faaliyetleri ve değişen sokak isimlerinin şehrin kimliğini yok ettiğini savunur. Şehir hafızasının tahribini, insanları geçmişinden koparan bir "mankurtlaşma" süreci olarak görür. Yazara göre bir şehri korumak, sadece binaları değil; o şehrin tarihini, ruhunu ve insan hatırasını korumaktır.
