Atsız Burucu, seyahatlerinden dönüşte yaptığı bir muhasebe ile Türkiye’nin geçmişine kıyasla yaşadığı değişimi sorgulamaktadır. Yazar, bir zamanlar geride olan ülkelerin toparlandığını, Türkiye’nin ise yorgun düştüğünü vurgular. Fakirleşmeyi sadece ekonomik bir kayıp değil; liyakat, üretim, bilim ve kurumsal aklın yitirilmesi olarak tanımlar. Atatürk dönemindeki zihniyet devriminin önemini hatırlatarak, günümüzdeki temel sorunun ideolojiler değil, üretim ve hesap verilebilirlik olduğunu belirtir. Özgürlüğün imkânlarla sınırlı olduğunu savunan yazar, yerinde saymanın nedenlerini sorgulayarak çözümün sistemden ziyade zihniyette yattığına işaret eder.
