ขณะที่กองทัพซอนเห็นเมืองหลวงลุกไหม้ ชูยุ ฮิยากุชิกิก็เห็นโททาคุหนีไปในรถม้า ซอนเคน เซฟิรันเธสสั่งให้กองทัพไล่ตามโททาคุและชิงวัดเกียวคุจิกลับคืนมา เมื่อกองทัพออกไป ชูยุขอให้เอ็นจูสึและกองทัพสนับสนุนจากด้านหลัง แล้วก็จากไป อย่างไรก็ตาม เอ็นจูสึเริ่มหวาดระแวง คิดว่าหากซอนเคน เซฟิรันเธสเอาชนะโททาคุได้ วัดเกียวคุจิจะตกอยู่ในมือของเขา และเขาจะกลายเป็นผู้ปกครองมิริชา เอ็นจูสึไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น จึงสั่งให้แม่ทัพคิเรอิ ฮัมมะ ฮัมมะ โจมตีกองทัพซอน เมื่อซอนเคน เซฟิรันเธสตามทันโททาคุ เขาจึงสั่งให้เรียวฟุจัดการกับเสือแห่งโคโตะเพื่อกู้เกียรติของตน
ที่ด้านหลังของกองทัพซอน คิเรอิไล่ตามทันและกล่าวหาพวกเขาว่าเป็นคนทรยศ ซอนซากุโกรธแค้นกับคำพูดนั้น ในขณะที่คิเรอิยังคงกล่าวว่ามีเพียงเอนจูสึเท่านั้นที่คู่ควรกับเกียวคุจิ การต่อสู้จึงเกิดขึ้น และซอนเคนเซฟิรันเธสสังเกตเห็นการทรยศของเอนจูสึและรีบถอยกลับ แต่ถูกหยุดโดยเรียวฟุที่กำลังรุกคืบเข้ามา เรียวฟุโจมตี แต่ซอนเคนเซฟิรันเธสสามารถป้องกันการโจมตีของเขาได้ แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บอย่างเห็นได้ชัด ซอนเคนเซฟิรันเธสยังคงต่อสู้ต่อไปในสภาพที่บาดเจ็บ แต่เขาไม่สามารถสู้กับเรียวฟุได้ เรียวฟุจึงจัดการซอนเคนเซฟิรันเธสอย่างรวดเร็วและจากไป คิเรอิก็ถอยทัพเช่นกันเมื่อเห็นว่าเรียวฟุเป็นฝ่ายชนะ กองทัพซอนที่เหลือรีบไปอยู่ข้างๆ ซอนเคนเซฟิรันเธส ขณะที่เขากล่าวคำสุดท้ายกับลูกๆ ของเขาและเสียชีวิต ในขณะที่ฝนตกลงมาบนราคุโย ซอนเคนร้องคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด
