Bakara 69–75, İsrailoğullarının emri sürekli zorlaştırarak itaatten kaçışını ve kalplerinin katılaşmasını anlatır. İnşallah demelerine rağmen işi oyalamaları, teslimiyet yerine pazarlık yapmalarının sembolüdür. Ayetler, Allah’ın ayetlerini bile bile tahrif eden bir zihniyeti teşhir eder ve mümine uyarı yapar: vahiy karşısında dürüst olunmadığında kalp taşlaşır, hakikati bilen bile ondan uzaklaşabilir.