Bu köşe yazısı, küresel çatışmaların ve jeopolitik gerilimlerin Türkiye’nin tarım ve gıda güvenliği üzerindeki sarsıcı etkilerini kapsamlı bir şekilde incelemektedir. Orta Doğu ve Avrupa’daki savaşların; gübre, enerji ve su gibi temel üretim girdilerinde yarattığı maliyet artışları ile tedarik zinciri kırılmalarına dikkat çekilmektedir. Yazar, devletlerin bekasının sadece askeri güçle değil, kırsal kalkınma ve gıda egemenliği ile mümkün olduğunu savunmaktadır. Dışa bağımlılığı azaltmak adına yerli tohum, modern sulama ve çiftçi desteklerinin stratejik bir öncelik haline getirilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Nihayetinde, toprağı korumanın ve üretimi sürdürülebilir kılmanın ulusal bir güvenlik meselesi olduğu hatırlatılmaktadır.
