Yazar Yusuf Dülger, Türkiye’deki dinî anlayışın ve toplumsal pratiklerin İslam'ın özünden saptığını ve adeta bir hastalık evresine girdiğini savunmaktadır. Metne göre, tevhit inancı yerine şahıslara kutsiyet atfedilmesi, dürüstlük yerine münafıklık ve çalışma yerine tembelliğin teşvik edilmesi bu yozlaşmanın temel göstergeleridir. Mevcut dinî otoritelerin ve siyasetçilerin halkı yanlış yönlendirerek dayanışma ve ilerleme ruhunu yok ettiği, İslam dünyasının bu sebeple küresel güçler karşısında etkisiz ve parçalanmış kaldığı vurgulanmaktadır. Dülger, toplumun bu vahim durumdan kurtulması için aracıları reddederek akıl süzgecinden geçmiş bir Kur'an merkezli inanca dönmesi gerektiğini belirtmektedir. Kaynak metin, hurafelerden arınmış, ahlak ve emek temelli bir dindarlık anlayışına acil ihtiyaç duyulduğunun altını çizmektedir.
