Bu köşe yazısı, Karacaoğlan'ın asırlardır yankılanan "ayrılık, yoksulluk ve ölüm" temalarını temel alarak modern insanın derin bir etik ve vicdani muhasebesini yapmaktadır. Yazar, halk ozanlarının samimi ve adaletli dünyasını temsil eden er meydanı kavramı üzerinden, günümüz toplumunun duyarsızlığını ve kibrini eleştirmektedir. Paylaşmanın ve mütevazılığın terk edilmesiyle birlikte insanların manevi bir yoksulluğa sürüklendiği, toplumsal bağların zayıfladığı vurgulanmaktadır. Kaynakta ayrıca, dünya hırsıyla dolu zalimlerin ve savaşların yarattığı yıkıma dikkat çekilerek, insanlığın merhamet ve barış ekseninde birleşmesi gerektiği hatırlatılmaktadır. Son olarak tarihsel bir perspektifle, gaddarlığın elbet son bulacağı ve mazlumların ahının kalıcı bir ibret vesikasına dönüşeceği anlatılmaktadır.
