Bu metin, Anadolu kültüründe köklü bir yere sahip olan nazar ve göz değmesi kavramlarını toplumsal ve psikolojik boyutlarıyla ele almaktadır. Yazara göre nazar, sadece batıl bir inanç değil, aynı zamanda insanların yaşadığı talihsizlikler, ekonomik sıkıntılar ve bozulan sosyal ilişkiler karşısında sığındığı bir teselli mekanizması haline gelmiştir. Kıskançlık ve aşırı hayranlık gibi duyguların olumsuz etkilerine değinilirken, toplumun başından geçen her kötü olayı kem gözlere bağlama eğilimi üzerinde durulmaktadır. Metinde, halk deyişlerinden şarkı sözlerine kadar gündelik hayatın her alanına sızan bu olgunun, bireylerin kendi hatalarını görmezden gelmesine yol açan bir kaçış yolu sunduğu vurgulanmaktadır. Nihayetinde bu kaynak, nazarı coğrafyamızın kaderiyle bütünleşmiş, hem bir dert hem de bir derman arayışı olarak tasvir eden kültürel bir analiz sunar.
