Yazar Nazım Peker, bu metinde Türk yargı sisteminin güncel durumuna yönelik sert ve uyarıcı bir eleştiri sunmaktadır. Yargının devletin vicdanı olduğunu vurgulayan yazar, hukukun kişisel çıkarlara veya dış yönlendirmelere alet edilmesinin toplumsal bir enkaza yol açacağı konusunda yargı mensuplarını uyarmaktadır. Metinde, özellikle siyasi parti kurultaylarına dair kesinleşmiş kararların yetkisiz mahkemelerce sorgulanması, demokrasinin yok edilmesi olarak nitelendirilmektedir. Yargıç ve savcıların tarih önünde bir tercih yapmak zorunda oldukları hatırlatılarak, tarafsızlık ve bağımsızlık ilkelerine sadık kalmaları gerektiği ifade edilmektedir. Sonuç olarak yazar, adaletin sadece bir güç aracı değil, herkes için güvenli bir sığınak olması gerektiğini savunmaktadır.
