Yazar Roza Kurban, Rusya'nın Türk halklarını, özellikle de Kazan Tatarlarını asimile etmek amacıyla uyguladığı sistematik politikaları ve kurduğu stratejik tuzakları derinlemesine ele almaktadır. Metin, dil yasakları ve Kiril alfabesi zorunluluğu gibi yasal düzenlemelerin milli kimliği yok etmeye yönelik kültürel bir soykırım olduğunu savunmaktadır. Rusya'nın uluslararası alanda itibar kazanmak için Türk dünyasını bir propaganda aracı olarak kullandığı, düzenlenen forum ve etkinliklerin ise sadece göstermelik faaliyetlerden ibaret olduğu vurgulanmaktadır. Yazar, bu süreçte tarihin yeniden yazılması ve milli değerlerin "sanat" adı altında içinin boşaltılması yoluyla Türk halklarının mankurtlaştırılmak istendiğine dikkat çekmektedir. Ayrıca, Türkiye'deki bazı kuruluşların ve etkinliklerin farkında olmadan Rus etkisine hizmet etmesi, milli bir uyanışın gerekliliğini ortaya koyan bir eleştiri olarak sunulmaktadır. Sonuç olarak eser, Türk birliği fikrinden korkan Rusya'ya karşı, dil ve tarih bilincine sahip çıkarak direnilmesi gerektiğini hatırlatan bir çağrı niteliği taşımaktadır.
