Akşam çökerken şehrin omuzlarına
Çıkıyorum yine bir gece yürüyüşüne
Adımlarım ses buluyor kaldırımda
Sensizlik doluyor her bir köşe başına
Mekanlarda dolanmak deÄŸil niyetim
Sadece kendimi bulmak, budur tek servetim.
Esen rüzgar yüzümde güçlü bir his
Sanki sihir gibi dağılıyor o dumanlı sis
Aklımda sarmal düşünce durmuyor yerinde
Bir arayış bu ruhumun en derin yerinde
Taraftar olmamak gerek hiçbir tarafa
Anlatmak yoruyor artık gerek yok her defa
Kaybolmak değil bu, aslında bir varış
Kendi içimde verdiğim o sessiz yarış
Cebimde bir defter, yarım kalan satırlar
İnsan sustuğu her an, kendini hatırlar
Mekanlarda dolanmak, yüzler ve sesler
O anı hissetmek, işte tüm o nefesler.
Esen rüzgar yüzümde güçlü bir his
Sanki sihir gibi dağılıyor o dumanlı sis
Aklımda sarmal düşünce durmuyor yerinde
Bir arayış bu ruhumun en derin yerinde
Taraftar olmamak gerek hiçbir tarafa
Anlatmak yoruyor artık gerek yok her defa
Gece yürüyüşü biter, adımlarım yavaşlar
Aklımda sarmal düşünce, yeni bir gün başlar.
Mekanlarda dolanmak deÄŸil niyetim
Sadece kendimi bulmak, budur tek servetim.
Sihir gibi bir kayboluÅŸ.
Kendini bulmak, en büyük buluş.
Söz: Ömer Faruk Akpınar
© 2026 Atmosferin Ötesi – Tüm hakları saklıdır.
Orijinal içerik
#AlternativePop, #AmbientElectronic, #ExperimentalPop, #SpokenWord, #Cinematic, #DarkWave, #Minimalist, #Atmospheric, #ModernElectronic, #IndieElectronic,
