Yazar A. Yağmur Tunalı, Türk devlet geleneğinin temel taşlarını ve Türk milletinin yönetim ahlakını tarihi bir perspektifle ele almaktadır. Batılı sömürgeci anlayışın aksine, Türklerin fethettikleri topraklarda hoşgörü ve adaletle hükmettiklerini, tebaayı asimile etmek yerine onları koruma altına aldıklarını savunmaktadır. Metne göre Türkler, devletin bekası için her türlü fedakârlığı üstlenen asıl kurucu unsur olmalarına rağmen, otoritenin paylaşılması veya çok başlılık konusunda asla taviz vermezler. Farklı etnik ve dini yapıları bir arada tutan birleştirici bir güç olarak tanımlanan bu "Türk mayası", coğrafi bütünlüğün ve toplumsal düzenin teminatı olarak görülmektedir. Güncel siyasi tartışmalara da değinen yazar, devlete ortak koşma çabalarının tarihsel gerçeklerle bağdaşmadığını ve Türklerin insancıl yönetim anlayışının tarihin her döneminde belirleyici olduğunu vurgulamaktadır.
