Bu öykü, yaşlı bir adamın Tarabya sahilinde geçmişe dalarak yaşadığı hüzünlü bir aşk hikâyesini ve toplumsal engelleri konu almaktadır. Hikâye, 1976 yılında bir tren yolculuğunda tanışan Tamer ve Semra arasındaki saf sevginin, ailelerin farklı dini ve siyasi görüşleri nedeniyle engellenmesini anlatır. Tamer’in ailesi, Semra’nın Alevi ve sol görüşlü kimliğini reddederek çocuklarına kendi inançlarına uygun gördükleri başka bir evliliği dayatır. Çaresiz kalan Semra, yazdığı veda mektubuyla Tamer’den ayrılmak zorunda kalırken, geride ömür boyu sürecek bir hasret ve bekleyiş bırakır. Anlatı, bireysel mutlulukların toplumsal kalıplar ve aile baskısı altında nasıl feda edildiğini dokunaklı bir dille özetlemektedir. Seçilen bu temalar üzerinden, hoşgörüsüzlüğün insan hayatında açtığı derin yaralar vurgulanmaktadır.
