Bu köşe yazısı, Türkiye'nin mevcut siyasi iklimini, toplumsal ayrışmayı ve iktidarın güç kullanımını eleştirel bir perspektifle ele almaktadır. Yazara göre, suni bir kaos ortamı yaratılarak demokratik usuller devre dışı bırakılmakta ve hukuksuz uygulamalar toplum nezdinde normalleştirilmektedir. Özellikle Meclis'ten geçen kapalı kapılar ardındaki düzenlemeler, milli egemenliğe bir tehdit ve tarihsel bir dayatma olan Sevr Antlaşması'na bir atıf olarak yorumlanmaktadır. Devlet yönetimindeki adam kayırmacılık ve denetimsizlik gibi yapısal sorunların ülkeyi bir belirsizliğe sürüklediği vurgulanmaktadır. Sonuç olarak yazar, kapalı kapılar ardında yürütülen süreçlerin eninde sonunda gün yüzüne çıkacağını ve toplumun bu gerçeklerle yüzleşeceğini savunmaktadır.
