Bu köşe yazısı, Türkiye’deki madencilik mevzuatının tarihsel gelişimini ve özellikle özel sektöre geçişle beraber değişen politikaları ele almaktadır. 1980'li yıllardan itibaren serbest piyasa ekonomisiyle şekillenen bu süreçte, yasal düzenlemelerin maden şirketlerinin lehine sıkça değiştirildiği vurgulanmaktadır. Yazara göre bu değişimler, doğal kaynakların korunması yerine ekonomik kazanca öncelik vererek ormanların ve su havzalarının tahrip olmasına yol açmaktadır. Özellikle Karadeniz gibi verimli tarım bölgelerinde, madencilik faaliyetlerinin fındık üretimi ve yerel halkın geçim kaynakları üzerindeki çevresel tehditleri sorgulanmaktadır. Sonuç olarak, yerin altındaki kazanç hırsının, yerin üstündeki ekolojik dengeleri ve toplumsal geleceği tehlikeye attığına dikkat çekilmektedir.
