Özgür Çelik’in bu yazı, Millî Dayanışma Raporu üzerinden Türkiye'nin siyasal yapısında yaşanabilecek köklü bir zihniyet dönüşümünü eleştirel bir dille analiz etmektedir. Yazar, metinde kullanılan "kardeşlik hukuku" ve "kurucu lider" gibi ifadelerin sıradan birer dil tercihi olmadığını, aksine üniter devlet yapısını sembolik düzeyde aşındırdığını savunmaktadır. Rapordaki kavramların, milleti ortak bir egemenlik bilinci yerine etnik kimliklerin dengesine dayalı bir yapıya sürüklediği vurgulanmaktadır. Metne göre, devletin dilindeki bu değişim, anayasal bütünlüğü bozmadan siyasal özneyi çoğullaştırarak toplumsal sözleşmeyi yeniden tanımlama riski taşımaktadır. Sonuç olarak yazar, devletin bekasının hukuki maddelerden ziyade, bu maddelerin dayandığı kurucu kavramların muhafazasıyla mümkün olduğunu ileri sürmektedir.
