Bu köşe yazısı, vatan kavramını sadece kara sınırlarıyla değil; iklim, çevre ve yer altı kaynaklarını kapsayan bölünmez bir bütün olarak ele alan milliyetçi bir çevre politikası önermektedir. Yazar, iklim değişikliğiyle mücadele, orman alanlarının genişletilmesi ve erozyonun önlenmesi gibi hayati konularda devletin öncü bir rol üstlenmesi gerektiğini savunmaktadır. Su kaynaklarının korunması için damlama sulama sistemlerine geçilmesi ve su kirliliğine karşı çok ağır cezai yaptırımlar uygulanması temel öneriler arasında yer almaktadır. Enerji bağımsızlığı için toryum tabanlı nükleer santrallere ve yenilenebilir kaynaklara vurgu yapılırken, madenlerin işlenerek katma değer yaratması hedeflenmektedir. Son olarak, stratejik öneme sahip doğal kaynakların millileştirilmesi ve yabancı işletmecilerin yerine yerli şirketlerin getirilmesi gerektiği ifade edilmektedir. Bu kapsamlı yaklaşım, doğayı korumayı milli bir savunma ve kalkınma meselesi olarak nitelendirmektedir.
