Bu köşe yazısı, Konya Büyükşehir Belediyesi’nin şehircilik anlayışını ve son dönemdeki yerel uygulamalarını eleştirel bir perspektifle değerlendirmektedir. Yazar, kentin tarihi kimliğinden uzaklaşarak "Velespitin Başkenti" gibi yüzeysel sloganlara yönelmesini ve ulaşım sorunlarının kalıcı çözümler yerine geçici imar hamleleriyle geçiştirilmesini eleştirmektedir. Belediye yönetiminin ulaşım vaatlerini yerine getirmediği savunulurken, kamu kaynaklarının belirli grupların dini gezileri için harcanması etik açıdan sorgulanmaktadır. Ayrıca şehrin kültürel dokusuyla uyuşmayan Hamsi Festivali gibi etkinliklerin trajikomik bir durum yarattığına dikkat çekilmektedir. Sonuç olarak kaynak, yerel yönetimin stratejik planlama eksikliğini ve nostaljik unsurları bir halkla ilişkiler malzemesi olarak kullanmasını ön plana çıkarmaktadır.
