Bu köşe yazısı, eğitim sisteminin temel görevlerini bireysel, toplumsal, siyasal ve ekonomik olmak üzere dört ana başlık altında detaylandırarak incelemektedir. Yazar, ideal bir sistemin kişisel gelişimi desteklemesi, kültürel mirası aktarması, demokratik vatandaşlar yetiştirmesi ve ülke ekonomisine nitelikli iş gücü kazandırması gerektiğini vurgulamaktadır. Ancak mevcut yapının, öğrencilerin yeteneklerini tespit edememesi ve liyakat yerine biat kültürüne öncelik verilmesi gibi nedenlerle bu işlevleri yerine getiremediği savunulmaktadır. Kurumlara sızan çeşitli yapıların ve siyasi zihniyetin, eğitim sisteminin modern çağın ihtiyaçlarına cevap vermesini engellediği üzerinde durulmaktadır. Sonuç olarak kaynak, Türkiye'deki eğitim sisteminin mevcut aksaklıklarını yapısal ve yönetimsel sorunlar çerçevesinde eleştirel bir dille özetlemektedir.
