ସବୁଜ ଗଛପଲା ଓ ଶାନ୍ତ ପରିବେଶରେ ଘେରା ଏକ ସୁନ୍ଦର ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ରହସ୍ୟମୟୀ ଝିଅ ସାଇକେଲ୍ ଚଳାଉଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେ ସାଧାରଣ ଝିଅ ନୁହେଁ — ସେ ଜଣେ ପରୀ। ତାଙ୍କର ହସ, ଶାନ୍ତ ଚେହେରା ଓ ମାୟାମୟ ଉପସ୍ଥିତି ସମଗ୍ର ଜଙ୍ଗଲକୁ ଅଲଗା ଏକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଗଛ ମଧ୍ୟରୁ ପଡୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଓ ହଳୁକା ପବନ ସହିତ ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ସାଇକେଲ୍ ଚଳାଉଛନ୍ତି। ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର କୁହୁକୁହୁ ଶବ୍ଦ ଓ ପତ୍ରର ହଳଚଳ ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଆଉ ଅଧିକ ସ୍ୱପ୍ନମୟ କରିଦିଏ।
ଏହି ସାଇକେଲ୍ ଯାତ୍ରା ସ୍ୱାଧୀନତାର ପ୍ରତୀକ ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲ ପ୍ରକୃତିର ଗଭୀର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ। ପରୀ ଆମକୁ ଏହି ସନ୍ଦେଶ ଦିଏ ଯେ ଜୀବନର ଅନ୍ଧାର ପଥରେ ମଧ୍ୟ ଆଶା ଓ ଆଲୋକ ଅଛି।
ଏହା କେବଳ ଜଣେ ଝିଅଙ୍କ ସାଇକେଲ୍ ଯାତ୍ରା ନୁହେଁ, କଳ୍ପନା ଓ ଆତ୍ମାର ଏକ ସୁନ୍ଦର ସମ୍ପର୍କର କାହାଣୀ।
