Mehmet Edip Ören’e ait olan bu metin, Türkiye’deki siyasi ve toplumsal sorunları eleştirel bir bakış açısıyla ele alan bir köşe yazısı niteliğindedir. Yazar, siyasetçilerin din olgusunu bir istismar aracı olarak kullanmalarına karşı çıkarak liyakatin önemini vurgular. Ulaşım politikalarındaki eksiklikler üzerinden trafik ve altyapı sorunlarına değinen yazar, çevre yollarının plansızlığı ve yaşlı sürücülere yönelik kısıtlamaları eleştirir. Ayrıca yargı dünyasındaki atamalar ve yerel yönetimler üzerindeki siyasi baskılar, metnin dikkat çeken diğer odak noktaları arasındadır. Genel olarak yazı, toplumsal düzen ve yönetim anlayışındaki aksaklıklara karşı sert bir sitem barındırmaktadır.
