Yazar, günümüz sol siyasetindeki etik çöküşü ve geçmişin idealist figürleriyle bugünkü figürler arasındaki derin uçurumu sert bir dille eleştirmektedir. Geçmişin dürüst ve halkçı isimlerinin aksine, günümüz temsilcilerinin lüks bir yaşam sürerken işçi sınıfı üzerinden edebiyat yaptıkları vurgulanmaktadır. Metinde, yerel yönetimlerdeki liyakatsiz atamalar, usulsüz ihaleler ve kayıt dışı para trafiği gibi yozlaşma örnekleri detaylandırılmaktadır. Ayrıca, sendikaların ve medyanın kişisel çıkarlar ile fonlara teslim olarak kendi ilkelerine ihanet ettiği savunulmaktadır. Sonuç olarak, modern solun halktan koparak sınıfta kaldığı ve kapitalizmin nimetlerinden faydalanan ikiyüzlü bir yapıya dönüştüğü ifade edilmektedir.
