Nazım Peker’in kaleme aldığı bu metin, geçmişin samimi mahalle kültürüne ve yitirilen toplumsal değerlere duyulan derin bir özlemi konu almaktadır. Yazar, günümüzün dijitalleşmiş ve bireyselleşmiş yaşam tarzı ile eski dönemin güvene dayalı insani ilişkilerini etkileyici bir tezatla karşılaştırır. Borçların güvenle yazdırıldığı bakkallar, mahalle maçları ve komşular arasındaki kopmaz dayanışma bağları anlatının merkezinde yer alır. Metinde ayrıca, eski Türkiye’deki eğitim disiplini, karşılıksız sevgiler ve çocukların sokaklarda korkusuzca büyümesi gibi nostaljik unsurlar ön plana çıkarılır. Sonuç olarak yazar, modern dünyanın getirdiği yabancılaşmaya karşı, geçmişin o sade ama huzurlu toplumsal yapısını yücelten duygusal bir panorama sunar.
