Mehmet Edip Ören, milli bayramların önemini vurgularken Türkiye’nin mevcut siyasi ve toplumsal yapısına yönelik sert eleştiriler getirmektedir. II. Abdülhamid dönemine dair anlatılanların gerçeği yansıtmadığını savunan metin, o dönemdeki toprak kayıplarını ve açılan fabrikaları örnek göstererek tarihi figürlerin kutsallaştırılmasını sorgulamaktadır. İşçi haklarının gerilemesine ve emekçilerin ağır yaşam koşullarına dikkat çekilirken, hükümetin ekonomi ve dış politika yaklaşımları da yerilmektedir. Metinde ayrıca terörle mücadele ve adalet sistemindeki aksaklıklar üzerinden toplumsal bir uyanış çağrısı yapılmaktadır. Son olarak yazar, ülkenin içinde bulunduğu zor durumdan kurtulacağına dair umudunu paylaşarak yazısını sonlandırmaktadır.
