Mehmet Edip Ören’in kaleme aldığı bu metin, geleneksel bayramların ve çocukluk anılarının izini süren nostaljik bir yolculuğu konu edinmektedir. Yazar, günümüz çocuklarının yabancı olduğu misket, gazoz kapağı, ceviz oyunları ve saklambaç gibi sokak kültürünün unutulmaya yüz tutmuş unsurlarını detaylandırmaktadır. Metinde sadece oyun kuralları değil, o dönemin sosyal dokusu, çocuk dünyasındaki piyasa dengeleri ve mahalle kültüründeki dayanışma da vurgulanmaktadır. Özellikle ergenlik dönemindeki ilk arkadaşlıklar ve okul bahçelerindeki paylaşımlar üzerinden geçmişe dair samimi bir portre çizilmektedir. Sonuç olarak yazar, bayramların asıl sahibinin çocuklar olduğunu hatırlatarak bu kıymetli anıları tarihe bir not olarak miras bırakmayı amaçlamaktadır.
