Erol Sunat tarafından kaleme alınan bu metin, ejderha metaforu üzerinden Türkiye’deki ekonomik zorlukları ve kavurucu yaz sıcaklarını ele almaktadır. Yazar, enflasyon ve geçim sıkıntısı gibi toplumsal sorunları canavarlaşan figürlerle betimleyerek halkın çaresizliğini dile getirir. Özellikle emeklilerin, asgari ücretlilerin ve atanamayan gençlerin yaşadığı umutsuzluk, çeşitli şarkı sözleri ve edebi göndermelerle harmanlanarak aktarılır. Temmuz ayıyla birlikte hem iklimsel hem de finansal bir cendereye girildiği vurgulanırken, bireylerin bu ağır yükler altında nasıl ezildiği vurgulu bir dille anlatılır. Metin genel hatlarıyla, hayat pahalılığı karşısında toplumun hissettiği karamsarlığı ve çözüm bekleyen derin yaraları dramatik bir perspektifle sunar.
